شعری از شیخ بهایی

1 از شیخ 1

دگر از درد تنهایی، به جانم یار میباید

دگر تلخ است کامم، شربت دیدار میباید

ز جام عشق او مستم، دگر پندم مده ناصح

نصیحت گوش کردن را دل هشیار میباید

مرا امید بهبودی نماندست، ای خوش آن روزی

که میگفتم: علاج این دل بیمار میباید

بهائی بارها ورزید عشق، اما جنونش را

نمیبایست زنجیری، ولی این بار میباید

شیخ بهایی

____________________________________